آلمان اجتماع كرده و تحقيقات خود را با يكديگر در ميان نهادند ، نمونه‌اى از اهميت علم تغذيه را در اروپا نشان مىدهد . اگرچه راهنماى پزشكان و دانشمندان مزبور در تحقيقات علمى ، همانا لابوراتوارهاى شيمى و تجربيات بيولوژيكى و آزمايش‌هاى بالينى است كه از يك طرف ، مواد گوناگون غذايى را تجزيه كرده و به مواد موجود در آن‌ها پى مىبرند و از طرف ديگر ، تأثير اين مواد را ابتدا در حيوانات ، سپس در انسان مورد آزمايش قرار مىدهند ، ولى يك ذخيرهء تمام‌نشدنى از علوم وجود دارد كه كمك‌هاى شايانى به پيشرفت دانش تغذيه قرن بيستم كرده است و آن ترجمه كتاب قانون ابن سينا و ترجمه‌هايى است كه از كتب طب قديم ايران و يونان در اروپا موجود است ، و گرنه به‌هيچ‌وجه ، دانشمندان نمىتوانستند با اين سرعت ، به اين‌همه خواص و آثار مواد غذايى پى ببرند . اگر شما كتاب‌هاى پزشكى شصت سال قبل را مطالعه فرماييد ، در هيچ‌يك از آن‌ها ، خواص درمان‌بخش ميوه‌ها ، سبزىها و بقولات مختلف را آن‌طور كه امروز در كتاب‌هاى تغذيه مىبينيد ، نخواهيد ديد ، زيرا تا آن زمان علم شيمى نشان داده بود كه هر غذا فقط از مواد سفيده‌اى ، مواد نشاسته‌اى ، مواد چربى و كمى آب و املاح ساخته شده است و هيچ‌گونه تأثير دارويى براى آن غذاها قائل نبودند و پزشكان آن زمان مىگفتند غذا فقط غذاست و براى سير شدن و ترميم بافت‌هاى بدن ، كه بر اثر كار دائم فرسوده مىشوند ، به‌كارمىروند و با سوختن خود انرژى حرارتى ايجاد مىكند . ولى امروز مىبينيم كه كتاب‌هاى بزرگى در علم تغذيه نوشته شده و همه‌گونه آثار درمان‌بخش براى معالجهء بيمارىها به غذاها نسبت مىدهند ، چنان‌كه آرنوزان در كتاب درمان‌شناسى مىگويد : غذاها از نظر كميت و كيفيت در معالجهء بيمارىها مقام اول اهميت را دارند . و اين جمله قصار سلس « 1 » هنوز كهنه نشده است كه : بهترين معالجه ، غذاى مناسب و به‌هنگام است .

--> ( 1 ) . سلس ، پزشك معروف رومى است كه دو هزار سال قبل مىزيسته است .